Liny mogą być zaplątane. Poplątane. Związane w skomplikowane supły. Latami zaniedbywane. Osnute pajęczyną czasu. Zawilgotniałe od potu a może i łez. Nie wiadomo, jak się do takich zabrać. Z której strony zacząć rozsupływać. Gdy się lekceważąco weźmie do ręki i zacznie ciągnąć, może być jeszcze gorzej. Węzły się „zaciągną”, stwardnieją jak stal... Przyjęło się mówić, … Czytaj dalej I rozwieje się jak mgła, ścigana promieniami słońca i żarem jego przybita… Mdr 2, 4 →

Można czasami puścić linę. Drużynowo trzeba się umówić. Na przykład na "trzy". Przeciwnicy wówczas padają na plecy. W sumie wiadomo, że się przegrywa. Ale ubaw jest nieziemski;-) Samemu też można się poddać, zwłaszcza gdy w danej konkurencji nie widzimy większych szans... Na polu wirtualnym widać to doskonałe, gdy padają argumenty "ad personam". Ktoś wije się, … Czytaj dalej Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie! Mt 10, 16 →

Przeciąganie liny. Jakiś wiejski festyn. Z jednej strony drużyna strażaków. Z drugiej sportowcy z miejscowego LZS-u. Mocno wbici w ziemię mężczyźni. Zaparli się. Sportowcy mają jednak wyraźną przewagę. Może strażacy są już bardziej podchmieleni. W pewnym momencie jeden ze strażaków ląduje tylną częścią ciała na trawie. Towarzyszy temu śmiech widowni. Jestem wśród nich. Mam znowu … Czytaj dalej W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem… 2 Tm 4, 7 →

Jedna jaźń... Czy jest zupełnie odrębna od innych, czy w jakiś sposób z nimi związana? Jeśli patrzymy na innych, widzimy w jakiś sposób siebie. Oczywiście dotyczy to wszystkich, którzy wykazują empatię... W ramach tego przeżywamy cudze cierpienie jak własne, radujemy się radością innych, buntujemy się, gdy ktoś jest niesprawiedliwie traktowany... Może w jakiś sposób odnajdujemy … Czytaj dalej Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia… Rz 8, 22 →