Córka robi okulary u optyka. A ja przyglądam się ludziom. To nieduży salon, ale w dobrym miejscu. Niektórzy ludzie przychodzą na krótko, inni zostają dłużej. Wkładają na nos oprawki, wymieniają parę uwag z pracownikami

Padł mi smartfon. Trochę czuję się jak bez ręki. Jakby ktoś mi zabrał kawałek mojego życia. Ale jak można zabrać kawałek życia za pomocą jakiegoś pudełka?:-)

Zacząłem oglądać serial "Czarnobyl". Poraża obojętność ludzi i zaślepienie ideologią. Dramat ludzi, którzy nie mają zielonego pojęcia o tym, co się stało. Można mnożyć uwagi...

Zosi nie przeszkadza nieznajomość niemieckiego. Całe popołudnie ganiała po podwórku. Podobno bawili się w "policjantów i złodziei". Gry się nie zmieniają:-) 

Jadę na cztery godziny do pracy. Mimo że niedziela… Dziś wypada mój dyżur sprawdzenia suszarni i maszyn, które przestawione są na tryb serwisowy. Przyjeżdżam do domu na śniadanie. Akurat wszyscy wstali:-)

Hegau. Mała miejscowość nad Jeziorem Bodeńskim. Kąpiemy się, patrząc na rysujące się nad horyzontem Alpy. Po drugiej stronie jeziora piętrzą się szwajcarskie łąki. Na wodzie austriacki wycieczkowiec. Jezioro Trzech Krajów. Wsiadamy na rowery i pędzimy wśród winnic, które schodzą prawie że do jeziora. Boję się, że czar pryśnie...

Zebranie zakładowe z grilem. Rada Zakładowa stoi za grillem. Ciekawie przyglądać się jak szef koncernu, dyrektorzy najważniejszych działów stoją w fartuchach i przewracają rumieniące się kiełbaski. To już zwyczaj od paru lat w firmie. Bogowie zeszli na ziemię… Są jednak widzialni:-)

Przyszedł do nas specjalista od czujek dymowych. Posprawdzał wszystkie urządzenia i zażyczył sobie podpisu na swoim tablecie. Poskarżyłem się, że nie wiem, co podpisuję, bo na interfejsie programu tego nie widać. Zirytowany pracownik powiedział, że nie da się cofnąć operacji i muszę podpisać to, co widzę. Dla świętego spokoju podpisałem, żartując, że pewnie wydałem na siebie finansowy wyrok śmierci. Odtąd, co miesiąc będę dostawał wezwanie spłacania odsetków na milionowy kredyt:-) 

Zosia skumała się z córką sąsiadów. To też Polacy, a więc zna język polski, choć urodziła się w Niemczech. Większość znanych mi Polaków pielęgnuje znajomość polskiego, niektórzy wysyłają nawet dzieci do szkółki niedzielnej przy Polskiej Misji Katolickiej we Freiburgu.

Wygrałem w loterii. Chyba jeszcze w życiu mi się nie zdarzyło nigdzie wygrać (poza szczęśliwym życiem:-) Kupiliśmy ostatnio losy z okazji rocznicy orkiestry, w której gra nasza starsza córka. I los wypisany przeze mnie wygrał główną nagrodę – pobyt w hotelu na weekend dla dwóch osób. Coś niebywałego:-)