W zeszłym roku moja firma przyjęła do pracy kilkunastu pracowników niewylifikowanych. Większość to Syryjczycy. Pracują do tej pory. Niektórzy zgłosili chęć uczestnictwa w przysposobieniu zawodowym.

Jestem rano w piekarni. Widzę znajomego chłopaka z Polski jak wyjmuje pieczywo z samochodu i zanosi na zaplecze. “Nie mogłem wysiedzieć w domu a tak jestem między ludźmi” – mówi.

Sprowadzono Turków do Niemiec, by pomogli w odbudowie kraju po wojnie. Tak twierdzi pytana o powód pojawienia się gasterbeiterów z Turcji w Bundeslandzie młoda dziewczyna.

Z pracy znam ich conajmniej pięciu. Mieszka ich wielu w mojej okolicy. Deutsche Russen - niemieccy Rosjanie, jak ich tu nazywają. Niektórzy mają nawet kazachskie rysy twarzy

Córka od dwóch tygodni mieszka w akademiku. Piękne obrzeża Zürichu, Hönggeberg, obok na pastwisku pasie się pakaźne stado szwajcarskich krasul.

Wiele jest płaszczyzn niezrozumienia między ludźmi. Te, które odkryliśmy w poprzednich wpisach to na pewno nie wszystkie.

Zimowego maja ciąg dalszy. Tulipany skryły się w sobie z powrotem, tak jakby chciały wrócić do pąków. A kwiaty magnolii pomarszczyły się okrutnie i tyle było z ich radosnego kwitnienia…

W górach spadł śnieg. W sumie nic dziwnego w maju. Nikt się też specjalnie nie dziwi. Pogoda potrafi płatać psikusy…

Przy piekarni stoi obok mnie nowy Peugeot e-208. Zabawka na prąd:-) Gdy ruszył słychać było jedynie szum kół. To przyszłość, mimo ciągłych niedociągnięć. Mały zasięg, nieliczne stacje do szybkiego ładowania, itp, itd…

Rozmawiamy różnymi językami. I nie chodzi tu wcale o języki narodowe czy etniczne. W ramach jednego języka możemy się również nie rozumieć.