Słońce zachodzi na czerwono. Nad olbrzymimi jodłami wysoko w górze  widać tańczące czerwone smugi wśród wieczornych chmur. Przyroda Szwarcwaldu urzeka o każdej porze roku.

Rodzinny obiad. Jesteśmy razem. Pierwszy raz od kilku tygodni. Siedzimy na tarasie restauracji. Niedaleko pasące się krowy pod nieczynnym wyciągiem. Zieleń uderza w oczy swą soczystością.

Zasadziłem róże. Zniosły dobrze podróż z Polski. Jedna herbaciana a druga biała, niskopienna. Już od dawna o takich myślałem. Przygotowałem dla nich odpowiednie miejsce. Dużo słońca. Między piwonią a skalniakami. 

Cygaro i brandy. Miałem okazję posmakować tych wytworności. Snobstwo totalne. Ale jeśli się przypatrzymy, iż niektórzy tak postępują w sbosób zwyczajny i jest to dla nich czymś normalnym...

Pan Buła. Jem jakiegoś kosmicznego burgera. Ludzie przewijają się na chodniku jak w kalejdoskopie. Każdy zaprzątnięty swoimi myślami. Błądzi gdzieś po odmętach Wszechświata.

Rozmowa na odległość. Dzisiaj rozmawialiśmy z córką. Jesteśmy w Polsce. Ona już w Szwajcarii. Jutro ma pierwsze spotkanie informacyjne na uczelni. W takich sytuacjach pomaga internet i rozmowa przez Skype. Widzimy siebie nawzajem. Można dostrzec uczucia malujące się na twarzy.

Ciągle w drodze. Intensywny ostatni tydzień urlopu. Mamy tylu znajomych, że pewnie trzeba byłoby przyjechać do Polski na pół roku a nie na trzy tygodnie:-)

Nauczyciel tenisa. I również wuefista w szkole, w której pracowałen. Uczył moje kilkuletnie córki gry w tenisa. Gdy wyjechaliśmy do Niemiec ten epizod się skończył. Tam córki ćwiczyły karate. Doszły aż do niebieskiego pasa. Starsza jeździła również konno.

Wrocław. Moje miasto stedenckie. Zmienione nie do poznania. Gdy tu studiowałem, nie było centrów handlowych. Warzywa i owoce można było kupić na niezliczonych targowiskach.

Skromność w nadmiarze. Żyjemy w czasach nadmiaru. Nie ulega wątpliwości. Mamy za dużo jedzenia, rozrywki i wszelakich dóbr...